Η εργασιακή ευημερία είναι από εκείνες τις έννοιες που ακούμε όλο και πιο συχνά, αλλά πολλές φορές τις προσεγγίζουμε επιφανειακά. Για αρκετούς οργανισμούς σημαίνει παροχές, benefits ή κάποιες δράσεις ευεξίας. Όμως, αν το δούμε πιο ουσιαστικά, το wellbeing στη δουλειά είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ανθρώπινο.
Έχει να κάνει με το πώς νιώθει ένας άνθρωπος όταν ξυπνάει το πρωί για να πάει στη δουλειά του. Με το αν αισθάνεται ότι έχει νόημα αυτό που κάνει, αν νιώθει ασφάλεια να εκφραστεί, αν υπάρχει χώρος να εξελιχθεί ή αν απλώς “αντέχει” την καθημερινότητά του. Είναι αυτή η εσωτερική αίσθηση ισορροπίας, ότι μπορείς να αποδώσεις χωρίς να εξαντλείσαι και να είσαι ο εαυτός σου χωρίς να χρειάζεται να προσαρμόζεσαι διαρκώς σε κάτι που δεν σου ταιριάζει.
Στην πράξη, η εργασιακή ευημερία δεν δημιουργείται από ένα πρόγραμμα ή μια πρωτοβουλία. Χτίζεται καθημερινά μέσα από μικρές, αλλά πολύ ουσιαστικές εμπειρίες. Από τον τρόπο που μιλάει ένας manager, από το αν αναγνωρίζεται η προσπάθεια, από το αν υπάρχει ξεκάθαρη κατεύθυνση ή αν κυριαρχεί η ασάφεια. Από το αν κάποιος νιώθει ότι εξελίσσεται ή ότι έχει μείνει στάσιμος.
Και εδώ είναι που η έννοια του HRQ, της ποιότητας δηλαδή με την οποία ένας οργανισμός διαχειρίζεται τους ανθρώπους του, συνδέεται άμεσα με το wellbeing. Γιατί, τελικά, η ευημερία στην εργασία δεν είναι προσωπική υπόθεση του εργαζομένου. Είναι αποτέλεσμα του περιβάλλοντος που δημιουργεί ο οργανισμός.
Όταν οι πρακτικές ανθρώπινου δυναμικού έχουν ποιότητα, τότε ο εργαζόμενος νιώθει ότι τον βλέπουν, τον ακούν και τον υπολογίζουν. Νιώθει ότι υπάρχει δίκαιη αντιμετώπιση, ότι έχει ευκαιρίες να αναπτυχθεί και ότι η προσπάθειά του έχει αξία. Αντίθετα, όταν το HRQ είναι χαμηλό, αρχίζουν να εμφανίζονται σημάδια που όλοι γνωρίζουμε: αποστασιοποίηση, χαμηλή ενέργεια, έλλειψη κινήτρου. Όχι απαραίτητα γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν, αλλά γιατί σταδιακά χάνεται η σύνδεση.
Από τη δική μου οπτική μέσα από το HR, η εργασιακή ευημερία δεν είναι κάτι “extra” που προσθέτουμε όταν όλα τα άλλα λειτουργούν καλά. Είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζονται όλα τα υπόλοιπα. Η απόδοση, η δέσμευση, η παραμονή των ανθρώπων σε έναν οργανισμό – όλα περνούν μέσα από αυτό.
Ίσως τελικά η πιο ειλικρινής ερώτηση που μπορούμε να κάνουμε ως επαγγελματίες του HR δεν είναι αν έχουμε πολιτικές wellbeing. Αλλά αν οι άνθρωποι μας νιώθουν πραγματικά καλά εκεί που βρίσκονται. Γιατί αν δεν νιώθουν, τότε καμία πολιτική δεν μπορεί να καλύψει αυτό το κενό.